18 Ekim 2012 Perşembe

Hacettepe Günleri


ne kadar uzun zaman olmuş yazmayalı.
ne badireler atlattık o zaman zarfında biz,ama bugünümüze binlerce şükür...

Hayrünnisa şimdi 6.5 aylık kocaman bir kız oldu.
ama 4.ayımızda başlayan Hacettepe günlerimiz bolca acı,bolca gözyaşı,umut ve dualarla geçti.

temmuz başında kızımızın baş çevresinde büyüme başladı.
zaten sürekli Nejat Akalan Hocanın takibi altındaydık ve gelişimi sürekli bizleri umutlandırıyordu.
ne var ki baştaki büyüme temmuz ayı boyunca devam etti.
8 ağustos günü Nejat hoca tomografi istedi,yarın Hacettepeye gidin dedi.
gitmeden önce ekibini arayıp bilgilendirdi,geleceğimizi söyledi.
o gece tam iftar vakti,Hayrünnisa'nın gözlerinde bir şaşılık olmaya başladı,nefes alış verişi yavaşladı,hareketleri yavaşladı apar topar Hacettepe çocuk acile gittik.
ertesi sabah hemen hacettepe çocuk hastanesi çocuk beyin cerrahisine yatış yaptık.
kızımızın karın boşluğundaki hortumu bir kesiyle dışarı aldılar ve drenaj denen bir şey bağladılar.
yani beyin sıvısı bir süre drenajda birikecekti.
hortumun ucu tıkanıklık yapmış,yani enfekte olmuştu.
bu yüzden de başta büyüme başlamıştı.

9 ağustosta başlayan bölüm 31 deki yatışımız tam 18 gün sürdü.
Hayrünnisa'ya 15 gün süren bir antibiyotik tedavisi uygulandı enfeksiyon için.
belirli aralıklarla bos sıvısında alındı ve tahlil yapıldı.
3.tahlil temiz çıkınca,
herkesin bayram gezmesi yaptığı,kavurmalar baklavalar yediği mübarek ramazan bayramının birinci günü,minik kuzumuz akşam altıda ameliyata alındı.
ve shunt revizyonu yapıldı.
shunt takımı komple değişti yani.

sürekli ettiğimiz dualarla yavrumuz sağ sağlim çıktı ameliyattan.
herşey yolundaydı çok şükür ki...

ameliyattan sonra 5 gün daha kaldık hastanede.
buraya yazarken ne çabuk yazdım,kimseyi sıkmayayım diye nasıl da kısaca anlattım diyorum kendi kendime ama bir bilseydiniz içimde kopanları,bir görseydiniz gözyaşlarımızı,ana kız hastane odasında bir başımıza geçen gecelerimizi,uykusuz gecelerimizi,yorgun günlerimizi,babamızı eve gönderdikten sonra arkasından bakıp bakıp ağlamalarımızı...
çok zordu,çok zor...

herşey iyi,ameliyat iyi,minik kuş iyi derken ameliyatta eski shuntın çıkarıldığı yerde bir yara oluşmuş,cildin hassaslığından dolayı.

18 gün sonunda hastaneden çıkmıştık ama her gün gene hastanedeydik.
bir plastik cerrahi bir beyin cerrahisi sürekli yarayı takip ediyordu.

en sonunda yara koptu ve alttan shunt gözüktü.
plastik cerrahi shuntın yeri değişmek zorunda,aksi halde o tarafa yatırıldığı müddetçe yara kapanmaz dedi.

ve biz tekrar bölüm 31 e yatış yaptık minik kuşumla.
yani tekrar bir revizyon olacaktı.
ama bu sefer minnoş gripti,ben hastaydım,eşim hastaydı bir süre bekledik.
ve 2 ekimde tam da babamızın doğum gününde minik kuşumuz 3.ameliyatına girdi sabah 8 de.

çok şükür ki ameliyat gene iyi geçmişti,shuntın yeri değişmiş,açılan yara plastik cerrahinin doku kaydırmasıyla kapanmıştı.

bu sefer hastanede fazla kalmadık 4 ekim akşamı kızımız iyi olduğu için taburcu olduk şifa ile...

yani 8 ağustosta bir girdik hacettepeye 4 ekimde anca çıkabildik.
hala ara ara kontrole gidiyoruz.
mesela yarın dikişler alınacak hayırlısıyla.

tabi biz hastanede yatarken dışarıda da çok şeyler yaşandı ailemizde.
yatışımızın 2.gününde kayınpederim kalp krizi geçirdi,şans ki o sırada hastanedeymiş ve hemen anjiyoya alınmış.
bin şükür yoksa dr.un dediği o ki kaybedebilirmişiz Allah korusun.
tam dedemiz iyileşti dedik,ameliyattan bir gün sonra eşimle annem hastaneye yanımıza gelirken ayrancıda tam emniyet genel müdürlüğünün önünde bir trafik kazası geçiriyorlar.
eşimin kolu kırılıyor,annem iyi,araba neredeyse pert.
suçlu 8 de 8 karşı taraf.
eşimin kolunda kırılan kemik skafoid kemiği öyle bir kemikmiş ki normal kol kırıklarına göre 3 4 ay daha geç kaynıyormuş.
2 ay oldu hala kaynama olmadı zaten,kolu hala alçıda sevgilimin.
yarın muayene olacak,ameliyat olacak mı alçıyla mı devam edilecek ona karar verilecek.
tabi o da hacettepede...
bu süre zarfında eşim tabi ki raporluydu ve hep yanımızdaydı.
çok şükür...
hele ki özel odaya geçince daha da rahat ettik.

neyse şimdi evimizdeyiz...
her bir köşesi dünyalara bedel olan evimizdeyiz...
hani insan bir gün dışarı çıkıp akşam eve gelince oh evim gibisi yok der ya,
ben hastaneden her gelişimde evimmmm diye ağladım...
daha da kıymetini bildim...
evimin,yuvamın,bebeğimin,kocamın,ailemin...

şimdi Hayrünnisa Rabbime binlerce şükür çok iyiye gidiyor...
el kol hareketleri,göz koordinasyonu,motor hareketleri çok çok iyi,
açıkçası dr.lar bu kadarını beklemiyorlardı :)
sadece bir şeyi uzun süre elinde tutamıyor yaşıtları gibi.
bir de hala başını tutamıyor.
ama artık netleşen bir şey var ki,
3 aylıkken beyin cerrahları da nörologlar da başını tutamaması ağırlıktan mı yoksa nörolojik mi bilemiyoruz,zaman gösterecek diyorlardı,
kızımız şimdi 6.5 aylık ve dr.lar ağırlıktan kaldıramıyor diyorlar :)
çünkü başı 1 yaşındaki çocuğun başı kadar.
ama en azından ağırlıktan olduğunu ve er ya da geç tutabileceğini söylüyorlar binlerce şükür...
hatta biz ek gıdaya bile başladık:))
o kadar büyüdük yani :)))

beyin cerrahımız Doç.Dr.Burçak Bilginer de zeka olarak çok etkilenmiş gözükmüyor tabi zaman gösterecek ama ben iyi buluyorum dedi.
hatta hacettepenin genetik dr.ları da gördüler kızımızı.
çeşitli testler yaptılar nörolojik.
ve çok iyi buldular,onlarda pek etkilenmemiş gibi duruyor dediler.
hatta genetik doçenti ben zekada bir gerilik göremedim açıkçası yaşıtlarına nazaran dedi.

zaten ameliyat sonrası tomografilerde beyin dokusunda önemli ölçüde bir büyüme var ilk haline göre bu bile beklenmiyordu.
çok çok şükür...

binlerce şükür....
ne kadar şükretsek Rabbime az...
biz en zor sınavdayız eşimle...
evladının acısı en acı bu hayatta...
Rabbim dualarımızı geri çevirmiyor şükür ki...

ne kadar şükretsek,ne kadar yalvarsak az...


en son yazdığım yazımdan beri sürekli mail atan,yorumlar bırakan çok sevgili blog dostlarım...
Rabbim hepinizden razı olsun...
tek tek dönemedim sizlere ne olur affedin...
ama okuyunca anlamışsınızdır ki bilgisayar başına oturmaya dahi vaktim olmuyordu,yazmak içimden gelmiyordu.

bundan sonra buralardayız inşallah kızımla ben...

dualarınızı eksik etmeyin,hala ihtiyacımız var...

Rabbim bize ve bizim gibi şifa bekleyen herkese şifalar versin inşallah...